Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 68 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 72 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.short.php on line 164 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 64 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 77 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 159 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/classes/templates.class.php on line 159 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/index.php on line 105 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /home/nqafqa442/domains/qafqazpress.az/public_html/engine/modules/show.custom.php on line 98 Ədəbiyyat » Səhifə 3 » QafqazPRESS İnformasiya Agentliyi

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Azərbaycan tarixi böyük bir xəzinədir. Sanki qalın bir kitab kimi səhifələrini vərəqlədikcə yeni-yeni axtarışların izinə düşürsən. Hər tapıntı səni özünə daha çox heyran qoyur.
Mənim ixtisas seçimində bu heyranlığın böyük rolu var. Hələ Bakı Dövlət Universitetinin tarix fakültəsində təhsil aldığım illərdə beynimdən çıxmayan bir gizli şəhər vardı. Nə vaxtsa onun izinə düşəcəyimi bilirdim. İllər keçdi, həyatın qayğıları başımı qatdı. Amma mən gizli şəhərimi unutmamışdım. Beləcə, builki məzuniyyətimi alıb üz tutdum dünyanın ən gözəl yerlərindən biri olan Tovuza. Arzumu da özümlə apardım...
Bu illər ərzində Abdalı Azərbaycanın hər dağında, daşında gözüm axtarsa da ürəyim mənə bu cənnətin də Tovuzda olduğunu deyirdi. Yanılmamışdım.
Türkdilli Abdal şəhəri... Bu şəhər indiki Avdal kəndindən 8 km məsafədə, Avdal çayının baş tərəfində, Şəmkirlə sərhəddə yerləşir. Belə ki, ordan Şəmkirə dağların arası ilə 4 km yol var. Bir tərəfdə isə Gədəbəy rayonudur. Ora Sarı Taladan 6 km-lik bir yol gedir.
Əvvəlcə bir az abdallar və sözügedən şəhər haqqında məlumat verək. Albaniyanın köklü sakinləri, ölkədə aparıcı rola malik olan abdallar tarixdə geniş yer tutan türkdilli tayfalardır. Təəssüf ki, Albaniya tarixini müxtəlif ölkələrin tarixçiləri öyrənirlər, amma həqiqət budur ki, Qafqaz Albaniyasının tarixi və taleyi ilə hamıdan çox azərbaycanlılar məşğul olmalıdır. Çünki biz bu sahədə dünya elmi qarşısında məsuliyyət daşıyırıq. Başqa millətlərin nümayəndələri olan tarixçilər bizim tariximizə hansı təəssübkeşliklə yanaşa bilərlər ki?
Nəticə məlumdur. Onların fərziyyəsinə görə, abdallar əslində başqa bir dildə danışırdılar və guya sonradan türkləşmişdilər. Bu fərziyyələr həqiqətən də gülüncdür. Diqqət edin, “Kitabi-Dədə Qorqud”da oğuzlarla yanaşı qıpçaqlardan da gen-bol bəhs edildiyi, bu iki türk xalqarı arasında güclü rəqabət olduğu danılmaz faktdır.
Albaniyada əhali müxtəlif dillərdə (I əsr müəllifinə görə, 26 dildə) danışırdı. Onlardan biri də ən qədim türk tayfası, dağ oğuzlarından ibarət bir nəsildən olan türkdilli abdallardır.
İndi isə Tovuzun cənnəti Xınna dərəsindən söz açaq. Xınna dərəsi öz füsunkar təbiəti, təmiz havası, bumbuz bulaqları, əzəmətli dağları, sıx meşələri və qədim qalaları ilə əsl təbiət möcüzəsidir. Tovuz adı ilk dəfə yazılı şəkildə VII əsrdə yaşamış alban tarixçisi Musa Kalankatlının “Albaniya tarixi” əsərində Tavuş kimi qeyd olunub. Xınna dərəsində Abdal çayının olduğunu hələ uşaqlıq illərindən bilirdim.
Bu dəfəki axtarışım da elə həmin Abdal kəndindən Abdal çayının qırağındakı meşənin içindən başladı. Səhər saat 9-da yola düşdük. Maşını çayın kənarında saxlayıb dağların arası ilə piyada getməyə başladıq. Sıx meşəliyin ardınca dağlara uzanan yol bizi zirvəyə aparırdı.
Beləcə, düz 8 km yol getdik. Və budur, Abdal şəhəri qarşımızda idi. Bu, bir möcüzədir. Ayaqlarım yerə yapışmışdı. Yerin altında 200-dən artıq evin, məbədin, sarayların fundamenti vardı. Əsrlər bu şəhəri yer üzündən silməyə çalışmışdı, amma tarixdən silməyə gücü çatmamışdı. Yer altında bu şəhərə aid zəngin qalıqlar vardı. Sadəcə bir məbəd salamat qalmışdı. Ora yaxınlaşdım. Bu 3 mindən artıq yaşı olan, xristianlıqdan əvvəl tikilən Ay məbədi idi. Üstündəki alban xaçı sonradan vurulmuşdu. Məbəddə ölümün sonsuzluğuna və çox qədim dövrlərə aid izlər vardı.
Biz ordan çıxanda hava qaralmaq üzrəydi. Amma adam bu sehrli məkandan ayrılmaq istəmirdi. Bura tarix qoxuyurdu, əsrlərin o üzündən gələn səsləri duyurdun. Heç ağlımıza da gəlmirdi ki, gecə qaranlığında 8 km yolu geriyə qayıtmalıyam. Abdal şəhərini tapmışdım, sevincdən hər şeyi unutmuşdum. Sanki öz evimdəydim, getmək istəmirdim. Elə bil mənə güc gəlmişdi. Bir dostuma zəng vurub ondan bu yaxınlarda kənd olub-olmadığını soruşdum. Heç üç dəqiqə keçməmiş Meşə İdarəsinin müdiri zəng elədi. Mən onu tanıımasam da o, məni yaxşı tanıyırdı. Dediyinə görə, mənim “Çingiz xanın xəzinəsi” kitabımı oxumuşdu. Yerimi soruşdu, olduğum yeri dedim. O, mənə kilsəlikdə oduğumu, bir tərəfimdə Gədəbəy, bir tərəfimdə isə Şəmkir rayonlarının yerləşdiyini, bir azdan meşəbəyini yanıma göndərəcəyini dedi.
Bir neçə saat da Abdal qəbiristanlığını ziyarət elədim. Elə bu vaxt meşəbəyi gəldi. Bir yandan sevinirdim ki, gecəni meşədə keçirməyəcəm. Bir yandan da ulu babalarımıza məskən olan bu yerlərdən ayrılmağa ürəyim gəlmirdi. Meşə İdarəsinin müdiri Məmməd bəy Sarı Taladan yol olduğunu bildirdi. Bu məbəddən birinin də Abdal çayının sağ sahilində olduğunu dedi. Biz dağın zirvəsindəydik. Mən oraya necə gedə biləcəyimizi soruşdum. O da öz növbəsində ora 7 saatlıq bir yol olduğunu, yenidən çaya düşüb, oradan dağın başına qalxmalı olduğumuzu bildirdi.
Xarabalıqları göstərib oranın nə olduğunu soruşdum.
“Hə, siz kalafaları deyirsiniz (kalafa kənd yerində çökək yerlərə deyilir-C.Q.). Mən sizə bu yerin bir sirrini açım, baxın, buranın qışı çox sərt keçir, yağan qar yaza qədər yerdə qalır. Ərimir. Bu sizin dediyiniz yerdə isə əksinə, ordan həmişə isti buğ qalxır. Mən buranın sirrinə, möcüzəsinə mat qalmışam. Ona görə ki, bura əvvəllər şəhər olub. Bax, həmin çökəklər də evlər və sarayların yerləridir” - deyə izah verdi.
Meşəbəyi ilə Sarı Talaya qalxıb oradan da Xınna dərəsinə endik. Hava qaralmaq üzrəydi. Maşınımızı indiki Abdal kəndiylə Əhmədabad kəndinin arasındakı yolun kənarında saxlamışdıq. Beləcə Səlcuq oğuzları, Azərbaycanın yerli, oturaq türkdilli əhalisi olan dağ oğuzları abdalları, bizim əcdadlarımızın qədim məskənlərini ziyarət elədik. Çoxlu şəkillər çəkdik, onları Milli Elmlər Akademiyası Tarix İnstitutunun professoru Cəbi müəllimə göndərdim.
Elə düşünürəm ki, bu gizli şəhərim barədə arxeoloji qazıntılar aparmağın vaxtı gəlib çatıb. Havaların soyuması ilə bağlı gecikmələr ola bilər. Alban tarixini araşdıranda görürük ki, eramızın 510-cu ilində Albaniya dövləti Sasanilər imperiyası tərəfindən işğal olunub. IV əsrdən VII əsrə qədər Atropatenaya məxsus olub. Albaniya dövləti təxminən min il ömür sürüb və ərəb işğalı nəticəsində VIII əsrdə süqut edib. Xınna dərəsində Xunan şəhəri yerləşib. 830-cu ildə Babəkin başçılıq etdiyi ordunun ərəblərə qarşı ən şiddətli müqaviməti burada olub. Abdal kəndi adını burada yaşayan qədim qəbilədən alıb.
Abdallar I-IV əsrlərdə Zaqafqaziyada geniş yer tutan türkdilli tayfalardan biridir. Azərbaycanın xüsusilə Qarabağ bölgəsində eyniadlı kəndlər çoxdur.
V əsr Roma müəlliflərinin qeydlərində Albaniyanın köklü sakinləri abdallardan danışarkən onları mənşəcə Hun tayfalarından hesab edirdilər. Qədim türkcədə abdal “ov Tanrısı” anlamında işlənib. “Kitabi-Dədə Qorqud”da albanlardan türk xalqlarından biri kimi söhbət açılır və əsərin baş qəhrəmanlarından Qazan xan alpanların, yəni albanların başçısı kimi təqdim olunur.
Şərqşünas-alim Süleyman Əliyarov bu barədə yazır: “Türkiyəli tədqiqatçı Ergin “Kitabi-Dədə Qorqud”un Drezden nüsxəsindəki əlyazmada hər iki halda “alpanlar” yazıldığını bildirmişdir. Kitabda “alpanlar” etnoniminə rast gəlinməsi onun Azərbaycanda baş verən hadisələrlə bağlı olduğunu və Azərbaycanda ərsəyə gəldiyini sübut edən dəlildir. Bu xalq eramızdan əvvəl lV əsrdən etibarən X yüzilliyə qədər 1500 illik bir vaxt ərzində Azərbaycanda yaşamışdır. Sah İsmayıl Xətainin, İmadəddin Nəsiminin Abdal oldugunu bildirmisdir. Hətta bir neçə şerində özünün də abdal olduğuna işarə etmişdir:
Xətaiyəm, bir halam Əlif üstündə dalam,
Sufiyəm təriqətdə, həqiqətdə abdalam”.
Məncə, bu araşdırmalardan sonra Azərbaycan tarixində yeni bir səhifə açılacaq. Hər birimiz tutduğumuz vəzifədən, peşəmizdən asılı olmayaraq tarximizi yaşatmalı, qorumalıyıq. Bizim ona ögey münasibət bəsləməyə haqqımız yoxdur. Unutmamalıyıq ki, Azərbaycanın yurd yerlərinin milli-mənəvi coğrafi adları dəyişdirilib, erməniləşdirilib. Saxtakar qonşularımız bu gün də öz tamahkar əməllərini davam etdirirlər. Üstəlik dünyaya ermənilərin maddi-mədəni abidələri kimi təqdim edirlər. Biz niyə əliboş oturaq?! Məzuniyyətimin vaxtı qurtardığından araşdırmamı sona çatdıra bilmədim. Eyni zamanda 7 kilsə, alban abdalları ilə bağlı məlumatlar əldə eləmişəm. Attilanın nəvələri uzun illər bu dağlarda məskunlaşıblar. Attila ordusunun etibarlı sərkərdələri də məhz Abdaldan olublar.
Bəzi mənbələrin məlumatlarına görə, türk hökmdarı Atillanın ölümündən sonra övladları öz düşmənlərindən məhz burada gizləniblər. Bu mövzuda araşdırmam davam edir. Qədim Hun türk tarixindən Abdal şəhəri haqqında tarixi roman yazıram. Keçən il “Koroğlu qalası”nın sirlərinə aydınlıq gətirməyə çalışdım. Tarixin daşlaşmış yaddaşını öz köksünə əks eləyən dağların içərisində tariximizin sirləri gizlənir. “Çingiz xanın xəzinəsi” kitabımın nəşrindən sonra əsrlərdir dağın içinə oyulmuş, bağlı qalmış dağın qapısı söküldü və tarixçilər el arasında “Koroğlu qalası”nın elmə bəlli olmayan sirləri ilə qarşılaşdı. Dağın içində saray aşkar edildi. Orta əsrlərdə dağın içində qırmızı kərpicli saraylar üzə çıxdı. Bu, bizim kəşf eləməyimizi gözləyən dörd saraydan hələ ki, biridir. Bu dağın bizə deyəcək çox sözü, üzə çıxmamış çox sirri var...


Cəlaləddin Qasımov
Araşdırmaçı-tarixçi


Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

Atilla varisləri yurdunun açılmayan sirləri

29-10-2014, 12:35

CAVİD QÜRURU

CAVİD  QÜRURU


O, könül verəndən şeirə, sözə,
Tanrısı məhəbbət, gözəllik oldu.
Özünü “Azər”də tanıtdı bizə
Qəfil gələn qışla həyatı soldu.

“İblis” insanların şərinə düşdü,
“Ana” fəryadını duymadı onlar.
Kimsə anlamadı bu necə işdi,
Töküldü nə qədər günahsız qanlar.

“Kəssə hər kim tökülən qan izini…”
“Peyğəmbər” söylədi bəşəriyyətə.
Tapa bilmədilər həmin dahini
Ki, xilaskar olsun insaniyyətə.

“Afət” nalə çəkdi belə vəhşətə,
“Şeyda”, “Maral”, “Knyaz” çaş-baş qaldılar.
“Topal Teymur” diksindi bu dəhşətə,
Müəllifi zindanlara saldılar.

“Şeyx Sənan” “Uçrumda” tapdı nicatı,
Fəqət yıxlılmadı, qalxdı göylərə.
O, məsud görərdi bu kainatı
“Din bir olsa idi” bütün ellərə.

“Ədalət günəşi” doğdu nəhayət,
Onun şəfəqləri çatdı bizə də .
Günahsız qurbanlar aldı bəraət,
Əsrin “Səyavuşu” oldu özü də.

Bu “Günəş” əritdi o buzluqları,
Cavid çiyinlərdə Vətənə döndü.
Məqbərə ucaltdı El Ağsaqqalı,
Millət fəxarətlə baxıb öyündü.

Qədim Nuh yurdunun hər bir qonağı
“Cavid Muzeyi”ni ziyarət edir.
Yenə işıqlıdır qonaq otağı,
Mişkinaz, Ərtoğrol, Turan evdədir

Onların büstləri qoyulub burda,
Ruhları “Cavidlər türbəsi”ndədir.
Nakam bir ailə qovuşub orda,
Ziyarət məqbərə dövrəsindədir.

Toy günü gələrək bura sevənlər,
And içir Cavidlər sədaqətinə.
Sevgidə sadiqlik yolun seçənlər
Daim sinə gərər hər bir çətinə.

“Cavid” məqbərəsi bir qibləgahdır,
O böyük dühanın heyranlarına.
Yurdun azadlığı ona agahdır,
Qürur duyur baxıb insanlarına!


ƏLƏKBƏR QASIMOV

29-10-2014, 12:21

NAĞILLARLA BAŞLAYAN SƏHNƏ SEVGİM

Mən nağılları çox oxuyar və onları səhnələşdirib, məhəllə uşaqları ilə oynayardıq. Həyətimizdəki taxtın üstü səhnəmiz idi. Mən gah rejissor, gah Məlikməmməd, gah üçüncü gözəl olurdum.
O zamanın yadigar uşaqlarından indi həyatda olanlardan tez-tez görüşdüyüm kiçik qaynım, tanınmış rəssam, poliqrafçı, 40 ildən artıq indiki “Azərbaycan” Nəşriyyatında bədii redaktor və məsul redaktor vəzifələrində çalışmış Həmid Qasımov və ən sevimli rəfiqələrimdən olan, hazırda F, Köçərli adına Respublika Uşaq Kitabxanasının direktoru işləyən Fizurə xanımdır. Onları hər görəndə o nağıllı, səhnəli uşaqlıq illərim yadıma düşür, biz mehribanca görüşüb, o illəri xoş xatirələrlə yad edirik.
Qış aylarında mən, evimizdə bacı-qardaşlarımı bir yerə toplayıb sevinclə elan edərdim: “Teatr veririk!” Onlar düzülüb oturar, biri otaqların arasındakı pərdələri açmaqda mənə kömək edərdi. Mən divlə vuruşmağa hazırlaşan Məlikməmməd olardım. “Tamaşa” boyu atam kamançada müxtəlif havalar ifa edərdi. Qış aylarında həyətdəki səhnəmiz yalqız qalıb kədərə qərq olardı.
Mənim səhnə eşqim sonsuz idi. Naxçıvan Dövlət Dram Teatrında çalışan əmim arvadı Zərifə xanım (50 ildən artıq bu teatrda paltar sexinin müdiri olmuş, MR əməkdar mədəniyyət işçisi Z. Ağayeva) axşamlar işə gedərkən onun yanına düşüb teatra gedərdim. Baxmayaraq ki, anam məni danlayardı, amma ağlamaq həddinə çatsam belə istəyimə nail olurdum. Ən çox sevdiyim Mir İbrahim Həmzəyevi və Zəroş xanımı hər gün səhnədə görməsəydim, oturub ağlayardım. Bir dəfə əmim arvadı ilə gedə bilmədiyim üçün ona dedim: “Əmmə, nə olar, ordakı afişadan bir parça kəs mənə gətir, barı onu qoxulayım sakit olum, yoxsa ölərəm”.
Böyüdükdən sonra Allah mənə elə bir həyat yoldaşı nəsib etdi ki, onun vasitəsilə teatr aləminə həmişəlik bağlandım. O, mənə teatr aləminin, dramaturgiyanın sirlərini çox gözəl anladır, ilk pyesim üzərində işlərkən məni istiqamətləndirirdi. Tale belə gətirdi ki, Naxçıvan Teatrının ilk ədəbi hissə müdiri olmaq mənə müyəssər oldu (1968-1990-cı illər).
Mən 22 ildən çox – bu ştat teatrda təsis olunduğu vaxtdan – həmin vəzifədə çalışdım və dramaturgiya sahəsində uğurlar qazandım. Sonralar eyni vəzifəni yenicə təşkil olunmuş Naxçıvan Dövlət Kukla Teatrında 13 ildən artıq bir müddətdə yerinə yetirərkən uşaqlar üçün də mövzusu məşhur nağıllarımızdan alınmış mənzum-pyeslər yazdım
Böyük qürur hissi keçirirəm ki, Naxçıvan Dövlət Musiqili Dram Teatrının bugünkü möhtəşəm binasının təntənəli açılışı 1964-cü ilin oktyabrında mənim dramaturgiyada ilk qələm təcrübəm olan “Məhsəti” mənzum-dramımın premyerası ilə olmuşdur. Naxçıvan Teatrı və mənim üçün ən unudulmaz günün o sevincli anları indi də gözlərim önündə, pərdələrarası gurlayan və üst-üstə yarım saatı ötən sürəkli tamaşaçı alqışlarının sədası qulaqlarımdadır.
Həmin gün bütün tamaşaçıların xoş gülüşünə və alqışına səbəb olan əcaib, gözlənilməz bir hadisə də baş verdi. Əsəri və aktyorların gözəl ifalarını rəğbətlə qarşılayan tamaşaçılar finalı gözləmədən, ikinci pərdədən sonra kəsilməyən gurultulu alqışlarla bütün yaradıcı heyəti pərdə önünə dəvət etdilər. Mən də 5 yaşlı oğlumla tamaşa zalında, onları alqışlayanlar arasında idim. Bu zaman zaldan ucalan “Müəllif! Müəllif!” sədaları məni diksindirdi. Bir an yerimdə donub qaldım. Bu gün mən də sonda pərdə önünə çıxacağımı bilirdim, amma bu tezlikdə gözləmədiyimdən çaşıb nə qərar verəcəyimi bilmirdim. Ətrafımda məni tanıyanlar mütləq səhnəyə çıxmalı olduğumu xatırladırdılar. Mən çox utanırdım və ona görə də ilk sıralarda olmağıma baxmayaraq səhnəyə zaldan deyil, pərdə arxasından çıxmağıma qərar verdim. Oğlumun əlindən yapışıb onu özümə dayaq bilərək titrəyə-titrəyə bu alqışlar altında zaldan çıxdım və foyedən səhnəyə keçdim. Pərdə arxasında olan digər aktyorlar tez əllərimdən tutub məni pərdə önünə apardılar. Uşağı əmim arvadına tapşırıb bir anda özümü səhnəyə alqış yağdıran tamaşaçılarla üzbəüz gördüm. Bu qədər məşq günlərində tamaşa zalını belə nəhəng görməmişdim. Amfiteatrdan parterə, oradan da orkestr xəndəyinədək sanki insan seli gəlirdi. Üçüncü mərtəbədəki lojalar da dopdolu idi.
Artıq səhnənin tam mərkəzində idim. Mənə elə gəlirdi ki, həyəcandan bu dəqiqə tamaşaçılarla bizi uçurum kimi ayıran orkestr xəndəyinə yuvarlanacağam. Lakin oradan musiqiçilərin də böyük sevinclə məni alqışladıqlarını görüb bir az toxtaqlıq tapdım. Bir dəqiqə keçməmiş qucağıma dolan gül dəstələrindən artıq tamaşaçıları görməz olmuşdum. Üzümün görünməməsi də məni bir az sakitləşdirsə də həyəcanım keçməmişdi. 3-4 dəqiqədən sonra hamımız pərdə arxasına keçsək də alqışlar hələ də səngiməmişdi. Məni gül dəstələrilə birlikdə kimlərin tamaşa zalına gətirib yerimdə oturmağıma kömək etdiyini xatırlaya bilmirəm. Çünki hələ özümə gəlməmiş tamaşa zalına daxil olan kimi alqış sədaları yenidən gurladı. Mən başıaşağı birtəhər gəlib yerimdə oturdum. Gül dəstələrini yanımdakı boş kresloya yerləşdirib ətrafımdakı onlarla insanın təbrikinə minnətdarlığımı bildirirdim.
Zalın işıqları sönər-sönməz üçüncü pərdə başlamamış birdən tamaşaçıların qəhqəhə qarışıq alqışlarını eşidib nə olduğunu anlamaq üçün başımı qaldırıb qeyri-ixtiyari səhnəyə baxdım. Düz mərkəzdə, açılmamış pərdələrin arasından, projektorların işıqları altında balaca bir uşaq başı görünürdü. Yanımdakı bir səs sanki məni yuxudan ayıltdı: “O, Ələkbər deyil?” Bir anda kiminsə arxadan onu çəkib pərdəni düzəltdiyini hiss etdim və uşağı səhnədə unudub gəldiyimi, gül dəstələrini də onun oturduğu kresloya yığdığımı anladım.
İlk tamaşa böyük uğurla keçdi. Muxtar respublika rəhbərliyi, Bakıdan gələn qonaqlar və bütün tamaşaçılar teatrın yeni binasından və onun ilk tamaşasından xoş təəssüratla ayrıldılar. Biz gecədən xeyli keçmiş evə gəlsək də valideynlərinin sevincini bölüşən və hələ də yatmaq fikrində olmayan Ələkbərdən niyə pərdədən baxdığını soruşduq. O dedi: “Çıqqılı tyatrda pərdələr yoxuydu. Neçə gündü yekə tyatrda görürəm ki, ucaaa pərdələr açılır-bağlanır, açılır-bağlanır. Deyirdim görəsən onnarın bitişən yeri hardadı? İndi də gördüm səhnədəyəm, hamının başı qarışıb, papa da mənə baxmır, deyir: onu bura gətirin, bunu ora qoyun, papağıvın lələyi hanı, rübəndi möhkəm bərkit... nə bilim nə. Onda dedim yaxşı vaxtdı, görüm axı, bu pərdələrin bitişən yeri haradı? Lap qıraxda durmuşdum, elə ordan pərdəni vıra-vıra gəldim, bir də gördüm pərdə aralandı. Səhnəyə də rəyhbərəyh işıxlar düşmüşdü. İstədim baxım ki, bu biri tərəfə də işıxlar düşüb ya yox. Başımı çıxardanda gördüm qaranlıxda nə qədər adam var... Onlar da məni görüb güldülər, əl çaldılar. Noossun gör neçə vaxtdı siznən məşqə gedib-gəlirəm. Mənə də əl çalmalıdılar daa!”
Uşağın bu izahatına mən də, atası da xeyli güldük. Dedim: eybi yoxdur, böyüyəndə sən də rejissor olarsan, biz də sənin məşqlərinə gedib-gələrik. Ancaq yadında saxla ki, bugünkü gün səhnədən ilk çıxışını elədin, hamını güldürdün və alqış qazandın.
“Məhsəti”nin məşqləri teatrın “Böyük bağ”da yerləşən binasında (sonralar burada mədəniyyət evi, dövlət filarmoniyası, dövlət kukla teatrı yerləşmişdi) başlanmışdı. İlk stolarxası məşqlər bəzən günün ikinci yarısında bir neçə aktyorla bizim evdə də davam edirdi. Teatra yenicə baş rejissor gələn və “Məhsəti”yə quruluş verən Baxşı Qələndərli müvəqqəti olaraq ovaxtkı “Naxçıvan” mehmanxanasında (indiki tibb kollecinin binası) qalırdı. Teatrla üzbəüzdə yaşadığından Baxşı müəllimin son bir aydakı axşam məşqləri bəzən gecə saat 12-yə, hətta 1-dək davam edirdi. Bu avqust-sentyabr aylarına təsadüf etdiyindən və rejissorun tələbkar və maraqlı işi nəticəsində heç kəs narazılıq etmirdi. “Məhsəti” yeni binanın ilk tamaşası olacağına görə hamı demək olar ki, ikiqat məsuliyyətlə çalışırdı.
Həyat yoldaşım – Məmməd Qasımov tamaşanın quruluşçu rəssamı kimi bütün gün ərzində teatrda olurdu. Onsuz da baş rəssam kimi bütün sexlərin işinə nəzarət öhdəsində olsa da, bu dəfə həm də quruluşçu rəssam kimi ilk dəfə olaraq böyük masştablı və fırlanan dairəsi olan səhnə üçün dekorasiya eskizləri vermiş, onların maketlərini də özü hazırlamışdı. Ona görə də səhnə ilə əlaqədar olaraq yeni binaya da tez-tez baş çəkməli olurdu. Eyni zamanda şəhər internat məktəbi açıldığı ildən o da mənimlə bərabər burada pedaqoq kimi də fəaliyyət göstərirdi.
Mən gündüzlər dərsdə olduğumdan müəllif kimi yalnız axşam məşqlərində iştirak edə bilirdim. Məşqlərə gedərkən də o vaxt ilk və yeganə övladımız olan Ələkbəri də özümlə aparmalı olurdum. Hər gün son məşq prosesini 3-4 saat izləyən 5 yaşlı uşaq zaldakı kreslolarda mürgüləyib yuxuya gedir, gecə saatlarında atasının qucağında nə vaxt evə gəldiyindən və yatağına uzadıldığından bixəbər olurdu. İlk tamaşa gecəsi onun “izahatını” dinlədikcə bütün bunlar gözlərim önündə bir daha canlandı və hardasa uşağa haqq qazandırdım. Çünki teatrda onu maraqlandıran hər bir şeyi biz anlatmalıydiq, xüsusən də atası. Ancaq təəssüf ki, bizim buna vaxtımız qalmırdı.
İndi hər dəfə həmin premyera gecəsindəki bu gözlənilməz hadisəni öz-özümə xatırlayanda düşünürəm: o gecə kimin ağlına gələrdi ki, bu qocaman sənət ocağının yeni binasının açılışı günü özünü səhnə pərdəsinin arasından göstərən o uşaq ali teatr təhsili alıb muxtar respublikanın mədəniyyət nazirliyində işə başlayaraq məhz bu teatrın kuratoru kimi fəaliyyət göstərəcək. Daha bir neçə ildən sonra təşəbbüs göstərərək Naxçıvan Dövlət Kukla Teatrının yaradılması və təşkil olunması sahəsində, həmçinin onun püxtələşməsində müstəsna xidmətlər göstərəcək, uşaq vaxtı gecə saatlarında yuxuya getdiyi zalda əyləşib neçə-neçə tamaşaya quruluş verəcəkdir. Bağlı sərhədlər açılacaq, bu kukla teatrı qonşu ölkələrdə Naxçıvan mədəniyyətini, Azərbaycanın teatr sənətini təbliğ edəcək və günlərin birində pərdəsindən boylandığı səhnəyə quruluşçu rejissor kimi dəvət olunub burada da gözəl bir tamaşanın afişasına imza atacaqdır.
Çox qəribədir ki, Ələkbərin 2010-cu ildə AMEA-nın Memarlıq və İncəsənət İnstitutunda Naxçıvan Teatrının 80-ci illərin ortalarında təhrif olunmuş tarixinin elmi surətdə bərpasına həsr etdiyi dissertasiyasının müdafiəsində də həmin hadisəni xatırladım. Yenə öz-özümə düşündüm haradan-haraya. Taleyin nə qəribə işləri varmış. Onun da taleyinə teatr kəlməsi böyük hərflərlə, valideynləri kimi uşaqlıqdan yazılıbmış. Müdafiədən sonra həmin hadisəni Ələkbərin elmi rəhbəri, görkəmli teatrşünas, mərhum professor İnqilab Kərimova və opponenti, xalq artisti, professor Amaliya xanım Pənahovaya nəql etdim. Gülməklə yanaşı bunu bir qanunauyğunluq kimi qəbul etdilər.
Bu gün Ələkbərin fəaliyyəti yenə də bilavasitə teatrla bağlıdır. AMEA Naxçıvan Bölməsinin İncəsənət, Dil və Ədəbiyyat İnstitutu teatr və musiqi şöbəsinin böyük elmi işçisidir və hazırda doktorluq mövzusu üzərində çalışmaqdadır. Eyni zamanda Naxçıvan Dövlət Universitetinin müəllimi kimi incəsənət fakültəsinin aktyor sənəti şöbəsində səhnə danışığı fənnini tədris edir.
Böyük iftixar hissi duyuram ki, uşaqlıqdan bağlandığım teatr sevgisindən mənim teatral ailəm yarandı. Mən Azərbaycan ədəbiyyatında və milli teatrımızın tarixində mənzum pyeslərin ilk qadın-müəllifi kimi məşhurlaşdım. Sevimli, doğma teatrımın səhnəsində üç mənzum tamaşam oynanıldı. 1982-ci ildə Naxçıvanda yaradılan “Cavid” Poeziya Teatrının da təntənəli açılışı müəllifi olduğum mənzum “Mənim Tanrım gözəllikdir, sevgidir” tamaşası ilə oldu.
Bütün bu uğurlarıma görə öncə Allahıma, sonra həyat yoldaşım – 35 ildən artıq Naxçıvan Teatrının baş rəssamı işləmiş mərhum Məmməd Qasımova, daha sonra teatrın kollektivinə minnətdaram. Həyat yoldaşım dünyasını dəyişdikdən sonra mən doğma teatra əvvəlki kimi gedib-gələ bilmirdim. Foye, pillələr, otağının yerləşdiyi mərtəbə, xüsusən də səhnə daim onu xatırladırdı. Hər gün kövrəlib evə dönürdüm. Həyatımı isə teatrsız təsəvvür edə bilmirdim. Bədii Şuranın və ilk partiya təşkilatının katibi idim. Ancaq heç nəyə əlim yatmırdı. Bir neçə il tərəddüdlər içində işləmək məcburiyyətində qaldım.
Nəhayət, 1989-cu ilin dekabrında yenicə təşkil olunmağa başlamış Naxçıvan Dövlət Kukla Teatrına dəvət aldım. Bu teatrın da ilk ədəbi hissə müdiri oldum. 13 il də burada – oğlumun rəhbərlik etdiyi kollektivdə çalışdım. Bu teatr məni uşaqlar üçün də pyeslər yazmağa həvəsləndirdi. Vaxtilə “Məhsəti”nin məşqləri gedən səhnədə nağıllar əsasında qələmə aldığım üç mənzum pyesim tamaşaya qoyuldu. Ümumiyyətlə isə bu dövrdə uşaqlar üçün 6 pyes yazdım. Onlardan bir neçəsi bu gün də Bakıda, Gəncədə və Qaxdakı dövlət kukla teatrlarının repertuarındadır.
Beləliklə, mənim nağıllarla başlayan səhnə sevgim nağıllarla da davam edib. Bu gün də yeni pyeslər üzərində çalışarkən xatirələr məni kövrəldir. Düşünürəm ki, kaş o zamanlar olaydı. Sübhü oyaq gözlərimlə qarşılayanda mənim bir dramaturq kimi yetişib püxtələşməmdə əvəzsiz və unudulmaz xidmətləri olan həyat yoldaşım yanımda dayanıb yorğun gözlərimə baxaraq deyərdi: Sabahın xeyir olsun, yuxusuz şairə!
Bu xatiratımı doğma səhnəmizə həsr etdiyim şeirimlə tamamlamaq istədim:

Neçə sənətkardan ruhunu alıb,
Cəlil qələmiylə gülüb səhnəmiz.
Keçdiyi yollara hey şölə salıb,
Qəmi, rəzaləti silib səhnəmiz.

Qədim sinəsində min xatirə var,
“Sevil” seviləndə gəldi ilk bahar.
Açılıb atıldı qara çadralar,
İgidlər meydanı olub səhnəmiz.

Sənət yanğısıdır neçə ürəyin,
Yarandı qoynunda eşqin, diləyin.
Böyük Üzeyirin. Eynəli bəyin
Qolları üstündə gəlib səhnəmiz.

Bir əsrin əlindən o, cam alıbdır
Cavid ilhamından ilham alıbdır.
Ellərdən sönməyən bir şam alıbdır,
Onun ziyasıyla dolub səhnəmiz.

Bir elin, obanın könlünə düşüb
Hər an zirvələrlə qalxıb görüşüb.
Ölməz Səbuhinin qəlbidir düşüb
Əbədi yadigar qalıb səhnəmiz.

Bakı, 2013.


NAĞILLARLA BAŞLAYAN SƏHNƏ SEVGİM
KƏMALƏ
Azərbaycan Respublikasının
əməkdar incəsənət xadimi,
Prezident təqaüdçüsü
29-10-2014, 12:10

GÖZƏL VƏTƏN, SƏNİ VƏSF ETMƏKDƏN DOYMAQ OLMUR !

GÖZƏL VƏTƏN, SƏNİ VƏSF ETMƏKDƏN DOYMAQ OLMUR !



GÖZƏL VƏTƏN,SƏNİ VƏSF ETMƏKDƏN DOYMAQ OLMUR !

VƏTƏN ADI,VƏTƏN DADI
Qayaları deşib çıxan
Şux baxışlı çiçək gördüm-
Vətən gülü!
Milyonların arasından
Qulağıma xoş söz gəldi-
Vətən dili!
Daraq çəkdi saçlarıma
Gül ətriylə -
Vətən yeli.
Yaz yağışı,kükrəyən çay,
Dəli-dolu coşqun qanım-
Vətən seli!
Vətən,sənin qurban olum,
Gülünə mən,dilinə mən,
Gül ətirli yelinə mən.
Coşqun,çağlar selinə mən.
Qurban olum,Vətən sənə!
Ocaq gördüm
Hənirinə çəkdi məni-
Vətən odu!
Şöhrət gəzdim
Soraqladı gecə-gündüz-
Vətən adı!
Nə şirinmiş Vətənində yaşamağın
Vətən dadı!
Vətən,sənin qurban olum
Ocağına,oduna mən.
Dilimizdə əzbər olan
Adına mən,
Hər nemətdən dadlı olan
Anam kimi adına mən,
Dadına mən.
Qurban olum, VƏTƏN, sənə!



Fəridə Ləman
24-10-2014, 13:30

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR




İNANMIYORUM

Bu gün bir gariplik varki,
Üstümde seni arıyorum.
İnsan insana muhtaç,
Bende sevgine.
Sensiz yaşıyorum.
Unutmadım, unutamam
Seninle kahredip
Giden sevgimizi.
Bugün öyle garip,
Öyle mahsunumki sana ,
Ağlıyorum...
Neredesin?
Şimdi nerde?
Her birimiz başka yerde.
Herşey senle başlar, biter,
Hem dündesin, hem bugünde.
Geceler gündüzden daha acımasız
Dayanamıyorum...
Senin yokluğunu
Şu garip gönlüme
Anlatamıyorum.
Karıştırdım gerçekleri,
Hayalleri,
Nefretleri ,
Sevgileri
Seninle
Bu aşkı yaşadığımıza
İnanamıyorum...


GELEMİYORUM

Ey benim cennet misali sevdiğim ?
Şimdi sen çok uzaklarda.
Ufuklara dalıyorum,
Gözlerim yaşlı,
Yüreğim buruk
Ümitlerim çok.
İçimdeki yokluğunu
Dolduramıyorum.
Ayaklarım bağlı
Sanki sana gelemiyorum .
Sanma ki mutluyum,
Hep gülüyorum .
Zaman - zaman hayel kurarım,
Saçlarını okşar gibi
Yüreğimde kanıyorsun,
Gözlerimde yaşlar gibi ,
Dört yanımda hasret taş
Duvarlar gibi
Anlamıyor beni ,
Bırakmıyor kaderim
Gelemiyorum !..
Geçse de dizinin dibinde [[mrüm,
Gözümün ,gönlümün hasreti sensin.
İsterse açmasın artık çiçekler,
Sevip kokladığın çiçeğim sensin !


VARLIĞINI SEVİYORUM

Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum .
Sana ulaşamadığım dakkikalarda
Seni duymayı, seni özlemeyi ,
Hiç görmesem bile ,
Seninle olmayı seviyorum.
Senin gülüşünü seviyorum,
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum .
Gönlünü seviyorum,
Özünü seviyorum .
Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum .
Ben sendeki o sıcaklığı,
Sana olan uzaklığı seviyorum.
Beni arayan ellerini seviyorum.
Beni bulan gönlünü seviyorum .
Ben ençok
Senin bana olan sevgini seviyorum.
İçimden haykırmak geliyor,
Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor.
Ağlamak geliyor ,
Özlemek geçiyor içimden.
Seni sevmek geçiyor.
Gülüm ben yanlızca seni seviyorum.
Ne o muhteşem güzelliğin,
Ne kalbimdeki özelliğin
Nede sevdiğim için deil.
Seni yanlızca sen olduğun için,
Ruhun için,
Kalbin için,
Seni herşey için seviyorum.
Ve sahip olamadığım hiç bir şey için,
Her dakkika seninle olmayı istiyordum.
Gözlerimi her açtığımda
Aklıma gelişini seviyorum
Her gece uyumadan once
Seni sevdiğimi
Aklıma gelince
Sensiz uyumayı bile seviyorum .
Uyumadan önce seni düşününce
Ben seni ençok
Umutsuzluğumda
Beni bulduğun için seviyorum.
Okadar çok seviyorum ki seni
Sevmeyi yalnızca sen olduğun için
Hayatımda kendimi bile seviyorum .
Sen olunca aklımda
Kalbimi seviyorum ,
Seni seviyor diye gözlerimi seviyorum .
Seni görüyor diye,
Ruhumu seviyorum.
Senin ruhuna bu kadar yakın diye
Varlığımı seviyorum.
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum .
Seni düşününce
Bana seni hatırlatan herşeyi
Sana giden yolları seviyorum .
O kadar çok seviyorum ki,
Seni kaybetmek korkusunu bile
İçinde yalnızca sen olduğun için
Sana karşı duyduğum
Bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde
Sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum
Seni sevmekten.
Bilmiyorum artık
İçimdeki seni
Sana nasıl anlatayım?!



Bülent Deniz
24-10-2014, 13:28

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR


AŞK KUŞUN KANADINDA

Bir kuşun kanadındadır hayat.
Bazen yükseklere uçurur.
Bazen yerlere düşürür,
Bazen de süründürür.
Bazen su gibi akıtır,
Ta içini uzaklara taşır.
Bazen de hayat bir anda durur.
Öldüğünü,
Düşlerinin bittiğini, görürsün.
O anda her şey son bulur.
İşte bir yerde yaşam durur.
Hayatın tamamı da budur.
Yolun sonudur.


GERÇEĞİMSİN

Aşkım kapama, gözlerini
Gök kararmasın,
Mavilerim yok olmasın.
Gör beni ki hiç unutmayasın.
Bir ömür boyu bak.
Yüzüme doyasın.
Sevgilim, aşk pınarımsın,
O aman kurumasın.
Ak benim gönlüme ak benimsin.
Akarsa uğruna aksın gözyaşım,
İsterse hiç dinmesin,
Yeter ki sen sevesin.
Bitmek tükenmek bilmeyen,
Hasretimsin.
Sarıl bedenime yak ateşimsin.
Sen bensin, ben de seninim.
Ruhum senle bütünlensin,
Şenlensin.
En güzel yanımı tamamlayan,
Diğer yarımsın.


DÜŞ GİBİ YÜZÜN

Kopuyor, zincirin halkaları,
Dağılıyor, yeryüzüne hüzün,
Bitiyor, mutluluk şarkıları,
Siliniyor, düş gibi yüzün,
Bir zamanlar benim olan,
Baktıkça, yüreğime sevdası dolan,
Bir anda her şeyi yalan olan,
Sabahların yerini geceler alan,
Nerelerdesin.
Ne olur güzel yüzün,
Yeniden benim olsun.
Bitsin bu hasret, bu hüzün.


EY SEVGİLİ NERELERDEYDİN

Yüreğim çoşkulu, sevda yüklü.
Aşkım, ruhum söyle üzüm gözlü.
Seni gördüğüm günden beri.
İçimde duygu seli,
Gönlüm , seninle delimi deli.
Sen olunca , tutamıyorum kendimi.
Kalemim senle böyle çoştu.
Ömrüm seni tanımadan önce boştu.
Nerelerdeydin?
Bunca zaman bilmem ki.
Ey sevgili,
Kendine tutkun eyledin beni.
Sen olmadan,
Düşünemiyorum beni.
Sardın bütün benliğimi.
Aşkınla sarhoş ettin beni.
Ateşinle yaktın bedenimi.
Düşünmeden edemiyorum seni.


GÜN OLA , HARMAN OLA

Gün ola, harman ola, devran döne,
Sen de bana döneceksin sevdiğim.
Aşk olmadan hayat olmaz.
Yollar hep ona gider.
Hava, su, güneş nasıl gerekse,
İnsana…
Her gönüle bir sevda gerek.
O gün de gelecek.
Seni işte göreceğim o zaman.
Çok yoruldum kaçmandan.
Bıktım onu bunu suçlamandan.
Sıra bana da gelince o an.
Nasıl kıyametin olacağım.
Defterini ben tuttum
Hesapları ben göreceğim.
Sen tanrı mısın diyeceksin haşa,
Öyle iddiamız yok asla.
Sadece anlayana.
Gün ola, harman ola, devran döne.
Anladın mı herkes köylü köyüne.
Evli evine işte intikam böyle.


OLACAĞIM

Kırıldı elim, kolum.
Artık yeşermiyor umutlarım.
Başka bahara kaldı sevdam.
Neler alıp götürdün hayatımdan neler,
Viraneler bıraktın,
Ardından yığılıp kaldım.
Ağlat, kaderi al yanına beni bakalım.
Tanrım büyük sende yanacaksın.
Söylemeseydim,
Keşke yapmasaydım diyeceksin.
Benden başka kimbilir,
Kaç gönüllere gireceksin.
Onların ruhunu da kirleteceksin.
Satıp şeytana zevkle
Dans edeceksin.
Döneceksin,
Belki de ben görmeyeceğim.
Kırıp döktüklerini onarıyor olacağım.
Olsun bir daha aldatamayacaksın.
Herkese seni anlatıyor olacağım.


HER EYLÜL SENİ HATIRLATIR

Bir derin nefes alıyorum.
İçimdeki seni buluyorum.
Hadi gidin acılarım diyorum.
Ne yaparsa yapsın onu seviyorum.
Dilimde duamsın biliyorum.
Seni çok ama çok seviyorum.
Sonbaharın bana getirdiği,
Matemini istemiyorum.
Her eylül bana seni hatırlatıyor.
Biliyorum.
Son kutladığımız acı dolu doğum gününü,
Anmak bile istemiyorum.
Keşke seni o yatakta görmeseydim.
Ölseydim diye gönülden diliyorum.
Aldatılmaktan değil,
Seni kaybetmekten deliriyorum.
Hayat yaşanmaya değer biliyorum..
Olmuyor sabahlar inan çıldırıyorum.
Yine biliyorum uyanınca,
Yoksun gözümü açmak istemiyorum
Gelmeni ahımın, tutmasını, bekliyorum.
Tenini koklamak istiyorum, özlüyorum.
Bilsen düşlerimde bile seni seviyorum.
Bunca yaşattıklarına rağmen canım
Değer misin de
24-10-2014, 13:23

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR


KIR ÇİÇEĞİ

Azarbaycanın yetiştirdiği çok kıymetli Araştırmacı Şair “Manevi Kardeşim” Feride Leman Hanfedi için kaleme aldığım şiir.
Azerbaycan toprağının gülü sen,
Lale sensin, Sedef sen sin Sümbül sen.
Mevsimler içinde rüzgârsın, yelisin,
Nergis sensin, Sevgi sensin,Süsen sen.
Ben çiçek hayranı dolaşır kırda,
Toplarım tohumu açan saksıda,
Öyle yerleştin ki daim aklımda,
Gelin sensin, Müge sensin, Gülüm sen.
Ozan Neşet sanki Karacaoğlan,
Leman’a hayranım her güle kurban,
Sazını çalarken güllerle olan,
Fulya sensin, Gala sensin, İncim sen.


BU VATAN BİZİMDİR

Dinle beni bayrağa hor bakanlar,
Bayrak senin namusundur bez deyil,
Toprak için tüm canından olanlar,
Hepsi senin ecdadındır el deyil.
Nus ile uslanmadın eyledik tektir,
Sabredip bekledik değişmedin bir,
Sanmayın ki size toprağın verir.
Bu vatan bizimdir,kimsenin deyil.
Ozan Neşet derki satılmışlara,
Yanlış fikir güden tüm sapıklara,
Sizlere yakışmış dağlarda mağra,
Kurgunuz hayaldir,hiç gerçek değil.

DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN

Kasım yirmi altı doğum günününde,
Kutlu olsun,mutlu olsun Feride,
Yayılsın Dünyaya şanla ünüde,
Kutlu olsun,mutlu olsun Feride.

Sevgi çiçeğisin sen demet demet,
Kalbin temiz, için dolu merhamet,
Açılsın yolların daim selamet,
Kutlu olsun mutlu olsun Feride,

Senden olanlarla yaşa bir ömür,
Sadık olsun sana senle bir devir,
Torunların olsun sevsinler bir bir,
Kutlu olsun,mutlu olsun Feride,

Ozan Neşet bilki hayrandır sana,
Gurbanım inanki Türk diyarına,
Allahım saklasın yarınlarına,
Kutlu alsun,mutlu olsun Feride.


Ozan Neşet İçöz
24-10-2014, 13:17

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR

QARDAŞ TÜRKİYƏDƏN POETİK YARPAQLAR


Düşmüşüz bir yola kırık umutlar
Gök yüzünü sardı kara bulutlar
Gülmez oldu artık asık suratlar
Döneceyiz sana canım karabağ

Ne zaman açılacak kilitli kapılar
Sevgiyle tütecek sönen ocaklar
Şimdi viran olmuş bağçalar bağlar
Döneceyiz sana canım karabağ

Bir yanda sefalet bir yanda açlık
Güneş doğsada her yer karanlık
İçimi yandırdı sensiz ayrılık
Döneceyiz sana canım karabağ

Nedir bu kavga neyin uğruna
Allahım akıl ver insanoğluna
Şair vahit ateş basar bağrına
Döneceyiz sana canım karabağ
24-10-2014, 13:08





© Copyright ²°¹³ QafqazPRESS.Az | Saytın Təsisçisi və Baş Redaktoru Xatirə Rəhimli
© Müəllif hüquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir.